Wlazł kotek

Na płotek,

Ujrzał capa na grapie.

- Zmykaj, capie,

Bo cię podrapię!

A cap nic - tylko sapie.



Na grapie zebrali się gapie,

Wszyscy patrzą na capa,

A kota aż świerzbi łapa.

- Zmykaj, capie,

Bo cię podrapię!

A cap nic - tylko sapie.



Patrzą na kota gapie.

- Daj mu, capie, po czapie!

A cap nic - tylko sapie.

I nie dziwota,

Bo cap nie złapie

Kota,

A kot podrapie

Capa,

Jako że cap jest gapa.



Kot mu wciąż grozi i grozi:

- Zmykaj, capie,

Bo cię podrapię!

Więc wziąwszy na rozum kozi,

Do domu umknął cap.

Teraz go, kocie, łap!


Cień dwoisty - dusza i ciało

      Patrzy w zwierciadło:

Co być mogło, być nie umiało,

      Poszło, przepadło.



W dnach głębokich czynią się gusła:

      Umarli wskrzesną!

Duszo biedna, czemuś tak uschła

      Śmiercią cielesną?



Ach, to tylko życie dalekie

      W mrokach przepadło.

Idą czasy, gasną powieki,

      Milczy zwierciadło.



Twarz spogląda z głębin odbicia

      Ciemna i niema -

Jak powrócić do tego życia,

      Którego nie ma?