Przyszedł baran do barana

I powiada: "Proszę pana,

Nogi bolą mnie od rana,

Pan mnie weźmie na barana."



Baran tylko głową kręci:

"Nosić pana nie mam chęci,

Ale znam pewnego wilka,

Który nosił razy kilka."



Trwoga padła na barany:

"Dobrze pomyśl, mój kochany,

Wiesz, co było swego czasu?

Nie wywołuj wilka z lasu!"



Baran słysząc to zbaraniał,

Baran dłużej się nie wzbraniał,

I - choć rzecz to niesłychana -

Wziął barana na barana.


Żona mego brata nie bardzo szczęśliwa, 

Chodzi po ogrodzie, tulipany zrywa, 



Pyta się obłoków żeglujących w poprzek, 

Kiedy wreszcie na nich smutne czoło oprze. 



Furtka nie domknięta, klucz zgubiony w stawie, 

A za furtką ścieżka niewidoczna prawie... 



Do mojego domu nie ma kroków trzystu, 

Można przyjść nie pisząc pachnącego listu; 



Mieszkam niewesoło w akacjowym chłodzie, 

Milczą okiennice zamykane co dzień, 



I w ramionach moich miękko odpoczywa 

Żona mego brata nie bardzo szczęśliwa.